Gelecekle İlgili Haberler

11.2.14. “Mesih
Benzeri” Kavramı Yanlıştır

Bu hadisleri şöyle gözden geçiren bir kişi, bunlarda herhangi
bir “Îsa’nın benzeri” (Mesih benzeri), “vaadedilen Mesih” veya “müstakbel bir
Mesih’den bahsedilmediğini hemen anlayacaktır. Burada zikrolunan Hz. Îsa, yeni
ve değişik bir kişi veya “peygamber” değildir. Bu yine eski ve bilinen bir
peygamberdir. Hâl böyle iken, çağımızda bir kimsenin, bir babanın sulbünden ve
bir annenin karnından doğup, Hz. Peygamber (a.s.)’in müjde verdiği Meryem oğlu
Îsa (a.s.)’nın kendisi olduğunu iddia etmesi abestir. Yukarıda naklettiğimiz
bütün hadisler, sözü edilen kişinin, bundan 2000 yıl önce babasız ve Meryem’in
kamından doğan Îsa (a.s.) ol­duğunu apaçık göstermektedir.

11.2.15.
Deccâl’in Ortaya Çıkışıyla İlgili Haberler

Deccâl ile ilgili Hazreti Peygamber efendimiz (a.s.)’in ne kadar
hadis­leri varsa, onları toptan gözden geçirdiğimizde bu kötülük simgesinin
or­taya çıkma zamanının tayin edilmediği görüşüne varırız. Hz. Peygamber
(a.s.)’e bu hususta Allah tarafından gelen bilginin özeti şudur: Dünyada büyük
bir Deccâl doğacaktır. Onun bazı belirgin özellikleri olacaktır. Fa­lanca yerde
öldürülecektir. Fakat ortaya çıkışının kesin zaman ve yerini belirtmemiştir. Hz.
Peygamber (a.s.), Deccâl’in kendi devrinde mi yoksa daha sonraki devirlerde mi
doğacağı konusuna da açıklık getirmemiştir.

Bu konuyla ilgili, Hz. Peygamber (a.s.)’e ait olduğu söylenen
hadisle­rin gerek muhtevalarındaki farklılıklar ve gerekse ifadelerdeki
değişiklik­ler gösteriyor ki, Rasûlullah (a.s.) bu sözleri vahye göre değil
kendi fikir ve görüşüne göre söylemiştir. Nitekim, Hz. Peygamber (a.s.)’ in,
bazen Deccâl’in Horasan’dan, bazen İsfahan’dan bazen da Suriye ile İrak’taki bir
yerden çıkacağını söylediği belirtilmiştir. Ayrıca, Hz. Muhammed (a.s.)’in,
Medine’de muhtemelen 2. veya 3. hicri yılda doğduğu sanılan İbn Sayyâd adlı
Yahudi çocuğunun Deccâl olacağından şüphe ettiği kaydedil­miştir. Son rivâyete
göre de, dokuzuncu hicri yılda Filistin’in bir Hıristiyan rahibi (Temim
Dâri)’nin, gelip müslüman olduğu Hz. Peygamber (a.s.)’a bir hikâye anlattığı
ifade edilmiştir. Rahib’in hikâyesi şuydu: Bir defasın­da kendisi bir deniz
yolculuğu sırasında (muhtemelen Akdeniz’de veya Umman Denizinde) ıssız bir adaya
ulaştı, ve orada garip bir adamla karşı­laştı. Bu adam kendisinin Deccâl
olduğunu söyledi, Hz. Peygamber (a.s.) Filistinli rahibin bu hikâyesini
dinledikten sonra Deccâl ile ilgili ifadesini yalanlama gereğini duymadı. Hz.
Peygamber (a.s.) sadece şunu söylemek­le yetindi. “Sizin dediğinize göre Deccâl
Akdeniz veya Umman denizindedir. Halbuki ben onun Doğu’da ortaya çıkacağını
sanıyorum.”

Hz. Peygamber (a.s.)’in Deccâl ile ilgili haberlerini
inceleyecek bir ki­şinin ilm-i hadis ve dinî ilkelerden azıcık haberi olursa, bu
buyrukların iki bölümü olduğunu hemen anlayacaktır. Birinci bölümde yer alan
hadisler­de Deccâl’in mutlaka geleceği, bazı belirgin özelliklere sahip olacağı
ve dünyada fitne ve fesat çıkaracağı kesin ifadelerle açıklanmıştır. Bu
husus­taki hadislerde bir çelişki yoktur.

Hz. Peygamber (a.s.)’in hadislerinin ikinci bölümünde Deccâl’in
kim olduğu, nerde ve ne zaman belireceği açıklanmıştır. Bu hadisler sadece
birbiriyle tezât halinde değil, bunlarda aynı zamanda şüphe ve tereddüttü ortaya
koyan kelime ve ifadeler de vardır. Meselâ, İbn Sayyâd ile ilgili olarak Hz.
Peygamber (a.s.)’in Hz. Ömer’e şöyle dediği nakledilmiştir. “Eğer bu Deccâl ise
bunun katili sen olmayacaksın. Ve değilse, sen söz­leşmeli biri (zimmi) ni
öldürmeye yetkili değilsin.” Yine başka bir hadiste Rasûlullah (a.s.)’ın şöyle
buyurduğu rivâyet edilmiştir. “Eğer o (Deccâl) ben hayatta iken gelirse ben ona
hüccetle (fikir ve delillerle) karşı koyaca­ğım. Yoksa, benden sonra Rabbim her
mü’min’in hâmisi ve nasırıdır.”

Demek ki, ikinci bölüm birinci bölümden hayli farklıdır. Bu
itibarla, ikinci bölüm dini açıdan birincisi kadar bağlayıcı değildir. Her iki
bölüme aynı önemi veren, ikisinin eşit olduğunu sanan ve hepsinin imanın bir
par­çası olduğunu düşünen bir kişi yanlış yoldadır. Gördüğümüz gibi, Hz.
Peygamber (a.s.) Deccâl’in kişiliği, doğacağı zaman ve yer konusunda emin
değildi ve bu sebeple, İbn Sayyâd hakkında şüphesini belirtmişti. Hatta Hz. Ömer
bin Hattab, İbn Sayyâd’ın Deccâl olduğuna yemin bile et­mişti. Fakat bu Yahudi
çocuk daha sonra müslümanlığı kabul elti, Kâbe ve diğer kutsal yerlerde kaldı,
ibadet elti, müslüman olarak ebediyete intikal etti ve müslümanlar onun cenâze
namazını da kıldılar. O halde, İbn Sayyâd’ın halâ Deccâl olduğunu düşünmek doğru
olur mu? Filistinli Ra­hip Temim Dari’nin öyküsü de anlatıldığı zaman hemen
hemen doğru ola­rak kabul edilmişti. Fakat, aradan 1350 yıl geçmesine rağmen
mahpus ol­duğu adadan çıkmayan yaratık Deccâl olabilir mi? Eğer kendisi iddia
etti­ği gibi Deccâl ise neden Hz. Muhammed (a.s.)’in haberleri istikametinde
fitne ve fesât çıkarmadı ve başka kimseyi varlığından haberdar etmedi?
Rasûlullah (a.s.), Deccâl’in kendi döneminde ortaya çıkabileceği veya
kendisinden hemen sonra doğabileceği tahminini yapmıştı. Fakat, 1350 yıl
geçmesine rağmen böyle bir Deccâl’in doğmadığı bir gerçek değil mi­dir? Bu
sebeple Deccâl ile ilgili Hz. Peygamber (a.s.)’in hadislerini İslâm akide ve
inançlarının ayrılmaz bir parçası gibi kabul etmek ve dünyaya yaymak doğru bir
hareket sayılabilir mi? Daha önce belirttiğim gibi, pey­gamberler pek çok şeyi
vahiyle ve Allah’ın emriyle söyler ve yaparlar. Bu hususta hiçbir şüphe,
tereddüt ve yanlışlığa ihtimal yoktur. Ama bazı şey­ler var ki, peygamberler
sadece birer insan olarak ve sadece şahsi fikirleri ile tahminlerini ortaya
koyarlar. Bu gibi fikir ve tahminlerin değişme ihti­mali vardır. Ama bu
değişiklik peygamberlerin umumi durumunu etkile­mez, onların peygamberlik
sıfatına gölge düşürmez. Bu tür fikir ve tah­minlerin yanlış çıkması,
Peygamberlerin durumunda zerre kadar değişik­lik yapmaz. Üstelik, şeriatımız da
peygamberlerin bu tür söz ve hareketle­rini aynen benimsememizi zorunlu
kılmamıştır. Bu hususta, hurma ağaç­larının dikilmesi ile ilgili Hz. Peygamber
(a.s.)’in ikazı sanırım herkesin aklındadır.

11.2.16. Hz.
Peygamber (as)’in Buyruklarından Yolun Tayini

Hz. Peygamber efendimiz (a.s.)’in hangi söz ve hareketlerinin,
kendi şahsi düşünce ve tahminine göre ve hangilerinin Allah’ın verdiği bilgiye
göre olduğunu anlamak için yine Hz. Peygamber (a.s.)’in kendi açıklama­larına
dikkat etmeliyiz. Bazen de diğer şartlar ve unsurlar bunu anlamamı­za yardım
ederler. Meselâ, Deccâl ile ilgili hadisleri incelediğimizde biz­zat Hz.
Peygamber (a.s.)’in kullandığı kelime ve ifadelerden, bu yaratığın kişiliği,
doğacağı yer ve zaman hakkında Allah’tan herhangi bir haber al­madığını
anlayabiliriz. Hz. Muhammed (a.s.), İbn Sayyâd’ın Deccâl olaca­ğından o kadar
şüphelenmişti ki, Hz. Ömer (r.a.) yemin ederek kendisinin Deccâl olduğunu
söyleyince O’nun sözlerini yalanlamadı. Fakat Hz. Ömer İbn Sayyâd’ı öldürme
niyetinde olduğunu söyleyince, Hz. Peygamber şun­ları belirtti. Eğer bu o ise,
sen ona hakim olamazsın, ama bu o değilse, bu­nu öldürmek sana bir yarar
getirmeyecektir.” (Müslim, İbn Sayyâd ile il­gili rivâyet). Başka bir hadisle
Hz. Peygamber (a.s.) Deccâl’den bahseder­ken şunları buyurdular. “Eğer o benim
varlığım sırasında onaya çıkarsa, ben tarafınızdan ona karşı koyacağım. Ve eğer
o benim olmadığım bir za­manda ortaya çıkarsa herkes kendi başına onunla
mücadele etmelidir ve Allah benden sonra, her müslümanın muhafızıdır.” (Müslim,
Deccâl’in hi­kayesi). Temim Dari, bir deniz yolculuğu sırasında Deccâl ile
görüştüğü­ne dair hikâyesini anlatınca Hz. Muhammed (a.s.) bu hikayeyi ne
yalanla­dı ne de teyit etli. Aksine şunları söyledi: “Ben Temim’in
anlattıklarını be­ğendim. O’nun anlattıkları, benim size Deccâl ile ilgili
anlattıklarımla mu­tabakat halindedir.” Ayrıca şu sözleri de ilâve etti: “Fakat
o (Deccâl) Suri­ye veya Yemen denizinde değil, doğu tarafındadır.” (Müslim,
Kıssat-ul Cessâse). Bütün bu hadis ve rivâyetler konuyu sanırız yeterince
açıkla­maktadır.¹

11.2.17. Hz.
Ammâr bin Yâsir’in Öldürülmesiyle İlgili Haber

Hz. Peygamber (a.s.)’in, Hz. Ammâr bin Yâsir ile ilgili bir sözü
çok meşhurdu ve pek çok sahabe bu sözü bizzat O’nun mübarek ağzından
duy­muşlardı. Rasûlullah şöyle demişti. ‘Seni (Ammâr’ı) âsi bir çete
öldüre­cektir’ (Müsned-i Ahmed, Buhârî, Müslim, Tirmizî, Nesâî, Taberânî,
Beyhakî, Müsned-i Ebû Davut Tayalisî v.s. gibi ünlü hadis kitaplarında, Hz. Ebû
Said Hudrî, Ebû Katâde Ensârî, Ümm-ü Seleme, Abdullah bin Mes’ûd Abdullah bin
Amr bin el-Âs, Ebû Hureyre, Osman bin Affan, Hu­zeyfe, Ebû Eyyub Ensârî, Râfi’,
Hüzeyme bin Sâbit, Amr bin el-Âs, Ebul Yusr, Ammâr bin Yâsir ve bazı diğer
sahabeler tarafından rivâyet edilmiş­tir. Ayrıca İbn Sa’d da Tabakât’ta bu
hadisi çeşitli vesikalara dayanarak kaydetmiştir).

İbn Abd-il Berr, “İstiâb” adlı eserinde diyor ki,”Ammâr bin
Yasir’in âsi bir güruh tarafından öldürüleceğine dair Hz. Peygamber (a.s.)’in
buy­rukları sağlam kaynak ve usûllere göre bize kadar intikal etmiştir”.
Nite­kim, Ammâr bin Yasir’in asi bir grup tarafından öldürüldüğü bir gerçektir.

11.2.18.
Kıyamet’in Gelmesiyle İlgili 10 İşaret

Müslim’de,
Huzeyfe bin Useyd el-Gifari’nin rivâyetine göre, Rasûlullah (a.s.) buyurdular
ki, bu alâmetler görülmeden kıyâmet olmayacaktır. Duman, Deccâl, Dâbet-ul Arz,
güneşin batıdan doğması, Meryem oğlu Îsa’nın inişi, Ye’cuc ile Me’cuc’un
istilâsı ve üç büyük toprak kayması ha­disesi, biri doğu’da, ikincisi batıda,
üçüncüsü Arap yarımadasında ve bü­tün insanları Mahşer’e doğru sürükleyecek,
Yemen’de çıkacak büyük bir yangın. Hazreti Peygamber’in ifadesine göre, o zaman
kıyamet, miadını doldurmuş hamile bir kadının, çocuğunu gece mi, gündüz mü
doğuracağı belli olmadığı gibi, yakın olacaktır