Peygamberlerin Sonuncusu Hz. Muhammed (S.A.V.)
[1] Okuyucunun dikkatine: Burada peygamberlerin sonuncusu
olan Resulullah (s.a.v.)’in risaleüni sadece kısa bir şekilde zikrettik.
Genişçe allatmadık. Çünkü Kesulullah (s.a.v.)’in hayatım ve davetini anlatmak
için detaylı bir kitaba ihtiyaç ardır. Bundan dolayı da Resulullah (s.a.v.)’in hsyatı
ve daveti kısa bir şekilde anılacaktır. (Yazar).
[2] Ahzâb: 33/40.
[3] Bu hadisi; Tirmizî, Menâkib (3610)’da rivayet
edilmiştir. Tirmizî de bu hadis hakkında, “hasen” demiştir. Ayrıca bu
hadisi Ahmed b. Hanbel’in, “Müsned” adil kitabında rivayet edilmiştir.
(Benzeri hadisler için b.k.z: Mislim, Fezâil 1(2276); Tirmizî, Menakib 1(3609),
(3847), (3848) (ç).
[4] Bu hadisi; Tirmizî, Menakib (3618)’de rivayet
etmiştir. Tirmizî, bu hadis h&-_ kında “hasen” demiştir. (Benzeri
hadisler için b.k.z: Buhâri, Enbiyâ 3, Tefsir Isra suresi 5; Müslim, İmân 327,
328, Fezâil 3; Tirmizî, Kıyamet 10, Menakib 1, Ttfsir İsrâ suresi 19; Darimi,
Mukaddime 8; Ebu Davûd, Sünnet 13; İbn Mace, Zühd37; Müsned, 1/281, 295, 2/435,
540, 3/6,144, 5/388) (ç).
Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 497-498.
[5] Hz. Peygamber (s.a.v.)’in Adnan’a kadar olan soy
zincirindeki isimlerde yoksa da Adnan’dan Hz. İbrâhîm (a.s)’a ve Hz. İbrâhîm
(a.s)’daı Hz. Adem (a-s^a kadar o!an İsimlerde ihtilaf vardır. Fakat Buhârî,
Tarih’inde Resulullah (s.a.v.) >n Adnan’dan sonra Hz. İbrâhîm (a.s)’a kadar
uzanan yedi ceddini daha sayar. Abo_” lalı ibn Abbas (r.a.)’dan gelen bir
rivayetle; Resulullah (s.a.v.), nesebini sayd1!? zaman Meadd b. Adnan’dan ileri
geçmez arada dururmuş. (ç).
[6] Bununla ilgili hadis için b.k.z: Buhârî,
Mcnâkibu’l-Ensâr 28 (ç).
[7] Gerçekten de Yüce Allah ne kadar Peygamber göndermişse
hepsi de kavminin seçkinlerinden, ileri gelenlerinden şeref]ilg-indendir.
Kur’ân-i Kerîm’de kıssaları katılan peygamberlerin hayatları incelendiğinde bu
apaçık bir şekilde görülür, (ç).
[8] Bu hadis için b.k.z: Buhârî, İman 37, Bed’ü’I-Vahy I,
Şehâdât 28, Cihat 11, 99, J°2> 122, Cizye 13, Tefsirü Âl-i İmrân 4, Edeb 8,
İstizan 24, Ahkâm 40; Müslim, y*ad73 (1773); Tirmizî, İsti’zan 24 (2718)(ç).
[9] Bu hadisi;
el-Esbehânİ,
Delâilü’n-Nübüvvet,
1/65’de rivayet etmiştir, eranî’de, e]-Evsâf ta rivayel
etmiştir- Tabcrânî, bu hadisin güzelliğine işaret N ‘ŞTtI” (Ayrıca bu hadisi; Beyhâkî, İbn
Adiy ve îbn Kesîr’de, el-Bidâye ve’n-Ihifye, de 2/255-256 rivayet etmiştir.)
(ç).
[10] Bu hadisi; Müslim, Fezâil 1 (2276)’de rivayet
edilmiştir. Tirmizf de, Menâkib 1 (3609)’da rivayet etmiştir. Tirnıizî, bu
hadis hakkmda, ‘HaseitSahîh’ demiştır Hadisin tamamı için b.k.z; îbn Esîr,
el-Câmİırl-Usûl, 8/535.
[11] Tırmizî, Menâkib (3610) (ç)..
Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 498-500.
[12] İbn Kesîr, el-Bidaye ve’n-Nihaye, 1/ 260.
[13] Musned, 1/ 8, 277 (ç).
[14] İbn îshâk, Siyer, sh. 25 (M. Hamidullah tahkiki ve
ta’lüri) (ç).
[15] ibn Kesîr, el-Bidaye ve7n-Nihaye, 1/ 260.
[16] İbn Kesîr, el-Bidaye ve’n-Nihaye, 1/ 260.
[17] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 500-501.
[18] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 501-502.
[19] İbn ishâk, Siyer, sh. 10-18 (M. Hamidullah tahkiki ve
ta’liki) (ç).
Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 502-503.
[20] Hz. Peygamber (s.a.v.), oğlu Kasım’a nispetle bu
isimle künyelenmiştir. Medine’deki Yahudiler, Hz. Peygamber (s.a.v.)’i,
“Ebu’l-Kasım” (Kasım’m babası) diye çağırırlardı, (ç).
[21] Yine Resulullah (s.a.v.), oğlu İbrahim’e nispetle bu
isimle künyelenmiştir. Bu, “ibrahim’in babası” anlamında kullanılır,
(ç).
[22] “Muhammed” kelimesi, hamd kökünden
gelmiştir. Tef îi babından geldiğinlen dolayı mübalağa ifade eder. “Tekrar
tekrar övülmüş” manasmdadır. Yüce Allah, Resulullah (s.a.v.)Mn bu İsmini,
Kur’ân-ı Kerîmin dört yerinde zikretmiştir. Bunla’-da; Âl-i İmrân: 3/144,
Ahzâb: 33/40, Muhammed: 47/2, Feth: 48/29’dur. (ç).
[23] “Ahmed” kelimesi, hamd kökünden gelir. İsmi
tafdil siğasındadır. “En çok hamd eden” anlamında kullanılır. Bununla
ilgili başka açıklamalar da yapılmıştır. Ayrca bu ismi, Hz. İsa, Saff: 61/6’da
haber vermiştir. Ahmed kelimesi, Yunanca’daki Faraklit kelimesinin
karşılığıdır. Bununla ilgili açıklama daha önce geçmişti, (ç).
[24] “el-Mâhî” kelimesi, “mahv”
kökünden gelir. Mahveden, yok eden, ortadan kaldıran demektir. Küfrü kaldıran
veya kendisine tabi olanlardan kötülükleri kâdıran anlamında yorumlar
yapılmıştır. Ayrıca bunun dışında başka açıklamalarda yapılmıştır, (ç).
[25] “el-Akib” kelimesi, “sonuncu”
demektir. Bazı rivayetlerde, “kendinden sonra Peygamber olmayan” diye
açıklama gelmiştir. Nitekim ayet ve birçok hadistea gelen delil; Resulullah
(s.a.v.)’den sonra Peygamber olmayacağını, onun “Hâtemü;l-Enbiyâ”
olduğunu belirtmiştir. Şu halde “Âkİb” ismi, Resululiah (s.a.v.)’in
bu mümtaz yönünü belirtmektedir, (ç).
[26] ‘el-Hâşir” kelimesi, “toplayan”
demektir. Kıyamet günü ilk önce Resulullah (s.a.v.) diriltilecek sonrada geri
kalan insanlar onun peşinden diriltüecektir. Bir başka hadiste;
“Kendisinden arz ilk yarılacak olan benim” buyurmuştur. Yani k-yamet
günü ilk dirilen o olacaktır. Daha sonrada diğerleri diriltilip onun peşnden
haşir edileceklerdir, (ç).
[27] Bu isimlerin geçtiği yerler ise şuralardır: Buhârî,
Menâkıb 17, Tefsirü Saff suresi !: Müslim, Fezâil 125 (2354); Muvatta,
Esmaırn-nebi 1; Tirmizî, Edeb 67 (2842).
[28] Saff: 61/6.
[29] Hz. Peygamber (s.a.v.)’den önce Muhammed ismini
kullananlar şunlardır: Mı-hammed b. Uheyha b. Cülah ei-Evsî, Muhammed b.
Mesleme e]-Ensarî (sahabe), Muhammed b. Berrâ el-Berkî, Muhammed b. Süfyân b.
Mücaşî, Muhammed b. Humrân el-Cufî, Muhammed b. Huzaî es-Sülemî. Tarihçilerin
belirttiğine göre; bu altı kişiden başka Muhammed İsmini alan bir başkası
joktur. İlk olarak Muhammed ismini alan şahsın, Muhammed b. Süfyân b. Mücaşî
olduğu söylenmtktedİr. (ç).
[30] Tercümesini yapmakla olduğumuz kitabın orijinal
metninde, Mulıammed yeme Ahmed ismi geçmektedir. Bunun bir matbaa hatası olduğu
kanısındayız. Tercürneet ise Ahmed yerine Muhammed ismi kullanılmıştır.(ç).
[31] İmam Kadı İyâz, cş-Şitâ, s. 90 (Osmanlı Baskısı).
[32] Bu hadisi, İmam Ahmed b. Hanbel, Müsned, 4/127’de
rivayet etmiştir.
Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 504-507.
[33] Buraya kadar olan kısım, Ahzâb: 33/45’te de geçmektedir.
Ayrıca bu konuyla ı]gıli olarak şuralara da bakılabilir. Feth: 48/8; Fâtır:
35/24; Sebe’- 34/28- Furkân-25/56; Enbiyâ: 21/107 (ç).
[34] Bu hadisi Buhârî, Tefsirü Feth suresi 3, Büyü 50’de
rivayet etmiştir. Ahmed b. Hanbel’de Müsned, 3/74’de rivayet etmiştir..
[35] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 507-508.
[36] İbn İshâk, Siyer, sh.26-28 (M. Hamidullah tahkiki ve
ta’liki) (ç)
Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 508-510.
[37] ibn Kesîr, cl-Bidâye ve;n-Nihâye, slı.275.
[38] Resulullah’ın Halime es-Sa’diyye’nin yanındayken
göğsünün yarılmasına dair diğer rivayetler için b.k.z: Dârimi, Mukaddime 3,
Miisned, 4/184. (ç)
Resulullah
(s.a.v.)’in İsrâ ve Mi’raç gecesinde göğsünün yarılmasına dairrivayd-ler için
b.k.z: Buhâri, Salât 1,
Hacc
76, Enbiyâ 5, Tevhid 37; Müslim, İman 260 262, 263 (163), 264 (164); Müsned,
5/143, 4/184; Nesai, Salât
2
(ç).
[39] Bakara: 2/127 (ç).
[40] Saff:61/61(ç).
[41] İbn Kesîr, el-Bidaye ve’n-Nihaye, 2/275.
[42] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları:
510-514.
[43] Resulullah (s.a.v.)’in evlendiği kadınlar şunlardır: V
Hatice binti Hüveylid, 2-pvfc binti Zem’a, 3- Aişc bint Ebi Bekr, 4- Hafsa
binti Ömer, 5- Zeynep binti aIı5. .6- Zeynep binti Huzeyme, 7-Ümmü Seleme binti
Ebi Ümeyye, 8- Ümmü . «abibc binti Ebi Süiyân, 9- Meymune binti Haris, 10-
Cüveyriye binti Haris, 11-fjtfye binti Huzeyy.
[44] Bu konuyu. “Ahkam Tefsiri” 2/330 adlı
kitabımızda detaylı bir şekilde anlâtık.
[45] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 514-515.
[46] Aclmıî, Keşfii’1-Hafa, H.No:164 (ç).
[47] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 515-518.
[48] Cum’a: 62/2 (Benzeri ayetler için b.k.z: Bakara:
2/129; Âl-i İmrân: 3/20) (ç)
[49] Yazarımız Sabûnî, burada milliyetçilik gibi bir
duyguya kapılmamakladır, öı-sözde de belirtildiği üzere, bu kitap. Şeriat
Fakültesindeki Öğrencilere verilen ken-t’eranslardan oluşmaktadır. Bu
konferansla” ise, Arap Öğrencilere hitaben yapıim^-tır (ç)
[50] Hacc: 22/73
[51] Nahl: 16/58-59
[52] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 518-521.
[53] Kurtubî, Câmiul-Ahkamri-Kufan, 7/97
[54] İbn Kesîr. Muhtasarı İbn Kesîr Tefsin. 1/ 624 (Hadis
için b.k.z: Buhârî, Menakıb 1D(Ç)
Muhammed Ali Sâbûnî,
Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 521-524.
[55] Müslim, Fezâil 3 26, Bin- 87; Tirmizî, Da’vât 118; ibn
Mace. ikâme 25, 189; Ebu Davûd, Sünnet 10 (ç)
[56] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 524-525.
[57] Buhârî, Tefsir-i Feth Suresi 3, Büyü’ 50; Müsncd,
3/174
[58] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 525-527.
[59] Ahmed b. Hanbel, Müsncd, 6/183 (ç)
[60] Kalem: 68/4
[61] Tevbe: 9/128
[62] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 527-529.
[63] Müslim, iman (202)
[64] Duha: 93/5
Muhammed Ali Sâbûnî,
Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 529-531.