Hz. Dâvud (A.S)
Hz. Dâvud (a.s)’ın Ölümü:
Ehli kitap:
“Dâvud, 77 yıl yaşadı, sonrada öldü” der. İbn Cerir, bu görüşü kabul
etmeyip şöyle der:
“Bu görüşte bir
yanlışlık var. Çünkü Hz. Dâvud (a.s), 100 yıl yaşadı. Bu, İmam Ahmed’in rivayet
ettiği şu hadiste geçmektedir:
“Âdem, kendi
zürriyeti, belinden çıkartıldığı zaman aralarında peygamberleri gördü, bu
peygamberler arasında parlak yüzlü birisini görüp:
– ‘Ey Rabbim! Bu da kimdir?’ diye sordu.
Cenabı Allah’ta:
– ‘Bu, senin oğlun Dâvud’dur’ diye cevap verdi.
Adem:
– ‘Ey Rabbim! Bunun
ömrü ne kadar olacaktır’ diye sordu. Allah:
– ‘Altmış yıl olacaktır’ diye cevap verdi. Adem:
– ‘Ey Rabbim! Bunun ömrünü artır’ dedi.
– ‘Hayır, olmaz. Ancak
senin ömründen alıp onunkine katarım’ dedi.
Âdem peygamberin ömrü,
1000 yıl idi. Cenabı Allah, onun ömründen 40 yılı alıp Dâvud’unkine ekledi. Bu
hesaba göre, Âdem’in ömrü sona erdiğinde, ölüm meleği, Âdem’in ruhunu teslim
almak için yanma geldi. Âdem:
‘Daha benim 40 yılım
var’ dedi. Kendi ömründen 40 yılı Dâvud peygambere verdiğini unutmuştu. Bunun
üzerine Cenabı Allah, Âdem’in ömrünü yine 1000 yıla ve Dâvud’unkini ise, 100
yıla tamamladı.[32]
Hz. Dâvud (a.s)’m
hükümdarlığı böylece 40 yıl daha sûrdu. Allah’ın salat ve selamı, onun ve
diğer peygamberlerin üzerine olsun. [33]
[1] Bununla ilgili olarak b.k.r.Bakara: 2/251; Nisa:
4/163; Mâide: 5/78; En’âm: 6/84; İsrâ: 17/55; Enbiyâ: 21/78, 79; Nemi: 27/15,
16; Sebe’: 34/10, 13; Sâd: 38/17, 22, 24, 26, 30
Hz. Dâvud (a.s)’m
kıssası, ise şu sürelerde geçmektedir: Bakara: 2/246-251;
Enbiyâ: 21/78-80; Nemi:
27/15-16, Sebe’: 34/10-11; Sâd: 38/17-26 (ç)
[2] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 622.
[3] Hz. Dâvud (a.s)’m soyu için b.k.z: îbn Cerîr
et-Taberi. Tarih, 1/247; İbnü’1-Esîr, el-Kâmil, 1/223;
fon Asâkir. Tarih,
5/190; îbn Sa’d,
et-Tabakât, 1/55; Hakîm, Müstedrek, 2/585 (ç)
[4] Nisa; 4/163.
Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 622-623.
[5] Taberî, Tarîhu’r-Rüsûl vel-MülÛk, 1/472
[6] Bakara: 2/246
[7] Bakara: 2/247
[8] Bakara: 2/249
[9] Bakara: 2/249
[10] Bakara: 2/251
[11] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 623-627.
[12] Buhârî, Fezaİlu:l-Kur’an 31; Müslim, Salatu’l-Musafûin
235-236; Tirmizî, Meraki 55; Nesâî, İftitah 55; İbn Mâce, İkame, 176; Müsned:
2/369(ç)
[13] îbn Kesîr, el-Bidâye ve’n-Nihâye, 2/11
[14] Sâd: 38/18-19
[15] Sebe’: 34/10
[16] Buhârî, Enbiyâ 37, Tefsiru Sure-i îsrâ’ 6; Müsned:
2/314, 6/37, 167; Taberanî, MıTcemu’s-Sağir, 1/15
[17] Sad: 38/17
. .
[18] Buhârî, Teheccüd 7, Enbiya 37, 38; Müslim, Siyam
189-190; Ebu Dâvud, Savm 66; Nesâî, Siyam 14, 68, 76,; İb Mâce Siyam 31;
Darimi, Savm 42; Müsned: 2/314,
Muhammed Ali Sâbûnî,
Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 627-630.
[19] Sâd: 38/18
[20] Sâd: 38/19
[21] Neml: 27/16
[22] Sebe’: 34/10
[23] Enbiyâ: 21/80
[24] Sâd: 38/20
[25] Sâd: 38/20
Muhammed Ali Sâbûnî,
Peygamberler Tarihî, Ahsen Yayınları: 630-631.
[26] Tabeiî, Tefsir,
23/146 vd; Suyuti, ed-Dürrü’I-Mensur, 5/300 vd; Taberî, Tarih, 2/563-566;
İbmi’1-Esir, el-Kamil, 1/224-227; İbn
Kesîr, el-Bidâye ve’n-Nihâye, 2/13; Ahisi, Tefsir, 23/185; İbn Kesîr, Tefsir,
6/53; Tevrat E Samuel, il/2-27, 12/1-16 (ç)
[27] Tevrat, 2. Samuel, 12/1-16 (ç)
[28] B.k.z: Beyzavî. Tefsini’l-Beyzâvî; Zemahşerî, Tefsir,
4/81; Râzî, Tefsir, 26/192
[29] ‘Sâd: 38/21-24
[30] Bu uydurma iftira ite ilgili olarak b.k.z: M. Ali
Sâbûnî, Safvetü’t-Tefasir, 3/54
[31] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 631-635.
[32] Tirmizî, Tefsiru Sure-i A’râf 2 ; Müsned: 1/252, 299,
371; İbn Sa’d, Tabakât, 1/28-29; İbn Kesir, el-Bidaye: 2/46; İbn Cerir
et-Taberi, Tarihu’r-Rusul ve’l-muluk: 1/252 (ç).
[33] Muhammed Ali Sâbûnî, Peygamberler Tarihî, Ahsen
Yayınları: 636-637.