Arap Alfabesi Harfleri Okunuşları ve Türkçe Karşılıkları (Elifba)

Arap Alfabesi Harfleri, Okunuşları ve Örnek Kelimeleri (Genişletilmiş Elifba Rehberi)

Arap alfabesinde yer alan harflerin telaffuz özellikleri ve her harf için bağlama uygun 5’er adet örnek kelimesi aşağıda detaylıca listelenmiştir:

• Elif: Türkçedeki e, a, ü, u, i seslerini verir.
  Örnekler: اَلِفْ “elif”, اَكْبَرْ “ekber”, اَمِيرْ “emîr”, اِحْسَانْ “ihsân”, اُصُولْ “usûl”
• Be: Türkçedeki b harfidir.
  Örnekler: كَبُرَ “kebura”, بَالِى “bâli”, بَابْ “bâb”, بَحْرْ “bahr”, بَرَكَه “bereke”
• Te: Türkçedeki t harfidir.
  Örnekler: تَالِى “tâli”, صَوْتْ “savt”, تُفَاحْ “tuffâh”, تَوْبَه “tevbe”, تَمَامْ “temâm”
• Se: Türkçede karşılığı olmayan peltek bir harftir.
  Örnekler: ثَانِى “sâni”, حَدَثْ “hades”, ثَلَاثَه “selâse”, ثَوْرَه “sevse/sevre”, ثَمَرَه “semere”
• Cim: Türkçedeki c harfidir.
  Örnekler: جَمَالْ “cemâl”, زُجَاجَ “zücâce”, جَبَلْ “cebel”, جَمْعْ “cem‘”, جَنَّه “cennet”
• Ha: Türkçede karşılığı olmayan gırtlağın kısılmasıyla ortaya çıkan harftir.
  Örnekler: حَاكِمْ “hâkim”, طَرْحْ “tarh”, بَحْرْ “bahr”, حَمْدْ “hamd”, حَقīقَه “hakîka”
• Kha: Türkçede karşılığı olmayan gırtlaktan hışırtılı çıkartılan bir sestir.
  Örnekler: خَيْرْ “hayr”, خَبَرْ “haber”, خَالِدْ “hâlid”, خُرُوجْ “hurûc”, خِدْمَه “hidme”
• Dâl: Türkçedeki d harfidir.
  Örnekler: دُكَّانْ “dükkân”, دِيكْ “dîk”, دَارْ “dâr”, دَفْتَرْ “defter”, دِينْ “dîn”
• Zel: Türkçede karşılığı olmayan peltek z harfidir.
  Örnekler: ذِكْرْ “zikr”, حَذَرْ “hazer”, ذَهَبْ “zeheb”, ذَبīحْ “zebîh”, ذُّرِّيَّة “zürriyyet”
• Ra: Türkçedeki r harfidir.
  Örnekler: رِجَالْ “ricâl”, رَهْبَرْ “rehber”, رَحْمَه “rahmet”, رَسُولْ “resûl”, رَوْضَه “ravza”
• Ze: Türkçedeki z harfidir.
  Örnekler: زَمَانْ “zeman”, زَوْجَه “zevce”, زَيْتُونْ “zeytûn”, زَنْجِيلْ “zencîr”, زِيَارَه “ziyâret”
• Sin: Türkçedeki s harfidir.
  Örnekler: سَلاَمْ “selâm”, بَسِلَ “besile”, سَلطَانْ “sultân”, سَمَاءْ “semâ”, سِيَاسَه “siyâse”
• Şin: Türkçedeki ş harfidir.
  Örnekler: شِمَالْ “şimal”, شَيْطَانْ “şeytan”, شَمْسْ “şems”, شُكْرْ “şükr”, شَرِيكْ “şerîk”
• Sad: Türkçede karşılığı olmayan kalın s harfidir.
  Örnekler: بَصَرْ “basar”, صَاحِبْ “sahib”, صَبْرْ “sabr”, صَلَاةْ “salât”, صُورَةْ “sûret”
• Dad: Türkçede karşılığı olmayan kalın d/z (özel fonetik) harfidir.
  Örnekler: رَمَضَانْ “ramazan”, مَاضِى “mâzi”, ضَرْبْ “darb”, ضَوْءْ “dav’, ضَعِيفْ “da‘îf”
• Ta: Türkçede karşılığı olmayan kalın t harfidir.
  Örnekler: طَلَبَه “talebe”, صَطَرَ “setara”, طَبِيبْ “tabîb”, طَرِيقْ “tarîk”, طَيْرْ “tayr”
• Za: Türkçede karşılığı olmayan kalın ve peltek z harfidir.
  Örnekler: غَالِظْ “galiz”, مَظْلُومْ “mazlûm”, ظِلّْ “zill”, ظَهْرْ “zahr”, ظَفَرْ “zafer”
• Ayn: Türkçede karşılığı olmayan gırtlaktan gelen boğumlu ses harfidir.
  Örnekler: عَالِمْ “âlim”, مُعَلِّمْ “muallim”, عَقْلْ “akl”, عَمَلْ “amel”, عِشْقْ “ışk”
• Ğayn: Türkçede karşılığı olmayan gırtlaktan gelen hışırtılı ğ harfidir.
  Örnekler: غَضِبَ “ğadibe”, مَغْلُوبْ “mağlûb”, غَرِيبْ “ğarîb”, غَيْمْ “ğaym”, غَفْرْ “ğafr”
• Fe: Türkçedeki f harfidir.
  Örnekler: فَلَكْ “felek”, فَائِدَه “fâide”, فَتْحْ “feth”, فَقِيرْ “fakîr”, فِكْرْ “fikr”
• Kaf: Türkçedeki kalın k (Q) harfidir.
  Örnekler: قَلَمْ “kalem”, قُرْآنْ “Kur’ân”, قَلْبْ “kalb”, قَاضِى “kādî”, قِصَّةْ “kısse”
• Kef: Türkçedeki ince k harfidir.
  Örnekler: كَرِيمْ “kerîm”, مَكْتُوبْ “mektûb”, كِتَابْ “kitâb”, كَبِيرْ “kebîr”, كَوْكَبْ “kevkeb”
• Lâm: Türkçedeki l harfidir.
  Örnekler: لَكِنْ “lâkin”, عِلَّتْ “illet”, لِسَانْ “lisân”, لَيْلْ “leyl”, لُؤْلُؤْ “lü’lü’”
• Mim: Türkçedeki m harfidir.
  Örnekler: مَعْصُومْ “ma’sûm”, مُكَمَّلْ “mükemmel”, مَلِكْ “melik”, مِنْصَبْ “nısab/minsab”, مَاءْ “mâ’”
• Nûn: Türkçedeki n harfidir.
  Örnekler: نُورْ “nûr”, نُونْ “nûn”, نَهْرْ “nehr”, نَاسْ “nâs”, نَجْمْ “necmin/necm”
• Vav: Türkçedeki v harfidir.
  Örnekler: وَلَوْ “velev”, وَاقِعَة “vâkıa”, وِحْدَه “vahdet”, وَرْدْ “verd”, وُجُودْ “vücûd”
• He: Türkçedeki h harfidir.
  Örnekler: هُنَا “hünâ”, هَلاَكْ “helâk”, هِدَايَه “hidâye”, هِلَالْ “hilâl”, هَوَاءْ “hevâ”
• Ye: Türkçedeki y harfidir.
  Örnekler: يَسِيرْ “yesîr”, سِيَاسَةْ “siyâset”, يَدْ “yed”, يَوْمْ “yevm”, يَقِينْ “yakîn”
• Lâm-Elif: Lâm ve elif harflerinin bir araya gelmesinden oluşur. Bu bir harf değil, birleşme şeklidir.
  Örnekler: لَا “lâ (nehy edatı)”, لَآمَ “lâme”, لَأْلَأَ “la’le’e”, لَاكَ “lâke”, لَالِى “lâlî”
• Hemze: Tek başına elif ile aynı görevi görür. Sadece yazım olarak farklıdır (أ، ؤ، ئ).
  Örnekler: سَئِلَ “seile”, رُؤْيَةْ “rü’ye”, مَسْؤُولْ “mes’ûl”, إِيمَانْ “îmân”, أَخْذْ “ahz”