Genel Cümle Örnekleri
|
هَذِهِ تِلْمِيذَةٌ. |
Bu öğrencidir (müe). | ||||||||
|
هَذِهِ التِّلْمِيذَةُ نَشِيطَةٌ. |
Bu öğrenci çalışkandır (müe). | ||||||||
|
هَذاَ الْمَكاَنُ هاَدِئٌ. |
Bu mekan sakindir. | ||||||||
|
هَذِهِ مُنَظَّمَةٌ. |
Bu düzenlidir. | ||||||||
|
هَذِهِ الْمَدْرَسَةُ مُنَظَّمَةٌ. |
Bu okul düzenlidir. | ||||||||
|
هَذِهِ الصَّدِيقَةُ مُخْلِصَةٌ. |
Bu arkadaş ihlaslıdır. | ||||||||
|
صَدِيقَتُكَ مُخْلِصَةٌ. |
Arkadaşın ihlaslıdır (müe). | ||||||||
|
صَدِيقُكَ مُخْلِصٌ. |
Arkadaşın ihlaslıdır (müz). | ||||||||
|
اَلْبِنْتُ دَخَلَتِ الْحَديِقَةَ. |
Kız bahçeye girdi. | ||||||||
|
اَلْمُدَرِّسُ دَخَلَ الْفَصْلَ. |
Öğretmen sınıfa girdi. | ||||||||
|
اَلْمُدَرِّسَةُ ماَ قَرَأَتِ الْقِصَّةَ. |
Öğretmen hikayeyi okumadı. | ||||||||
|
هَذِهِ الساَّعَةُ لِواَلِدَتيِ. |
Bu saat annemindir. | ||||||||
|
هَذِهِ الساَّعَةُ لَهاَ. |
Bu saat onundur. | ||||||||
|
هَذِهِ لَهاَ. |
Bu onundur. | ||||||||
|
أَحْمَدُ فَقِيرٌ. |
Ahmet fakirdir. |
سَياَّرَتُكَ جَديِدَةٌ. |
Araban yenidir. | ||||||
|
مَلْعَبُناَ واَسِعٌ. |
Oyun sahamız geniştir. |
اَلشَّرِكَةُ مَشْهوُرَةٌ. |
Şirket meşhurdur. | ||||||
|
اَلزِّحاَمُ شَدِيدٌ. |
Kalabalık şiddetlidir. |
اَلْحَياَةُ سَعِيدَةٌ. |
Hayat mutludur. | ||||||
|
اَلْمَعْرِضُ مُسْتَمِرٌّ. |
Sergi devamlıdır. |
اَلسَّياَّرَةُ سَرِيعَةٌ. |
Araba hızlıdır. | ||||||
|
اَلْجَوُّ حاَرٌّ. |
Hava sıcaktır. |
اَلْحَدِيقَةُ جَمِيلَةٌ. |
Bahçe güzeldir. | ||||||
|
اَلْواَجِبُ ضَرُورِيٌّ. |
Ödev zaruridir. |
اَلْأُمُّ كَالْمَدْرَسَةِ. |
Anne okul gibidir. | ||||||
|
اَلْأُسْتاَذُ غاَئِبٌ. |
Hoca gâibtir (yoktur). |
اَلطاَّئِرَةُ سَرِيعَةٌ. |
Uçak hızlıdır. | ||||||
|
سَعيِدٌ فَقيِرٌ. |
Said fakirdir. |
أُخْتيِ نَشِيطَةٌ. |
Kızkardeşim çalışkandır. | ||||||
اَلْمُدَرِّسُ جَديِدٌ. |
Öğretmen yenidir. |
اَلْمُدَرِّسَةُ جَديِدَةٌ. |
(Bayan) Öğretmen yenidir. | ||||||
|
اَلْإِسْلاَمُ دِينِي. |
İslâm dinimdir. |
مَدْرَسَتُناَ قَريِبَةٌ. |
Okulumuz yakındır. | ||||||
|
اَلْكِتاَبُ مُفيِدٌ. |
Kitap faydalıdır. |
حَدِيقَتُكُمْ جَمِيلَةٌ. |
Bahçeniz güzeldir. | ||||||
اَلطاَّلِبُ مُجْتَهِدٌ. |
Öğrenci çalışkandır. |
اَلْبِنْتُ صَغيِرَةٌ. |
Kız küçüktür. | ||||||
|
اَلْجَوُّ لَطِيفٌ. |
Hava hoştur, güzeldir. |
سَياَّرَتُهاَ جَديِدَةٌ. |
Arabası yenidir. | ||||||
|
اَلْمَوْزُ لَذيِذٌ. |
Muz lezzetlidir. |
حَدِيقَتُهُنَّ جَمِيلَةٌ. |
Bahçeleri güzeldir. | ||||||
اَلْوَلَدُ صاَدِقٌ. |
Çocuk doğrudur. |
اَلطاَّئِرَةُ مُتَأَخِّرَةٌ. |
Uçak gecikmiştir. | ||||||
|
هَذاَ هُوَ. |
Bu, odur. |
هَذِهِ هِيَ. |
Bu, odur. | ||||||
صَديِقيِ مُخْلِصٌ. |
Arkadaşım ihlaslıdır. |
صَديِقَتِي مُخْلِصَةٌ. |
Arkadaşım ihlaslıdır. | ||||||
|
مُحَمَّدٌ نَشِيطٌ. |
Muhammed çalışkandır. |
زَيْنَبُ نَشِيطَةٌ. |
Zeyneb çalışkandır. | ||||||
اَلتَّاجِرُ كَرِيمٌ. |
Tacir cömerttir. |
|
|||||||
Konularla İlgili Ayetler
(93/DUHÂ, 4) Gerçekten ahiret senin için birinciden (dünyadan) hayırlıdır. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
اَلْآخِرَةُ |
ahiret |
خَيْرٌ |
hayırlı, iyi, daha iyi |
لَ.. |
gerçekten (Te’kîd lâmı) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
الْأُولَى |
ilk, birinci[6]. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
2- فَأُمُّهُ هاَوِيَةٌ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (101/KARİA, 9) Onun anası (barınağı, sığınağı) hâviyedir (içi ateşle dolu uçurumdur). | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
اَلْهاَوِيَةُ |
içi ateşle dolu uçurum, çok derin çukur |
اَلْأُمُّ |
anne |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
3- اَلشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْباَنٍ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (55/RAHMÂN, 5) Güneş ve ay bir hesabladır (hesaba göredir). | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
اَلشَّمْسُ |
güneş |
الْقَمَرُ |
ay | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
حُسْباَنٌ |
saymak /azab, bela /hesap, güneş ve ayın belli bir hesaba göre hareket etmesi | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
4-… واللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (9/TEVBE, 27) Allah gafûrdur (bağışlayandır), rahimdir (merhametli ve esirgeyendir). | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
غَفُورٌ |
çok bağışlayan (1. Haber) |
رَحِيمٌ |
çok merhametli, çok esirgeyen (2. Haber) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
(30/RUM, 23) Gecede ve gündüzde uyumanız O’nun (varlığının) delillerindendir (ayetlerindendir)[8]. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
مَناَمٌ |
uyku, uyumak [burada; (وَمِنْ آياتِهِ) manayı vurgulamak için öne geçmiş haber (haber mukaddem), (مَناَمُكُمْ) de sonraya kalan mübtedâdır (mübtedâ muahhar)].
Ayrıca atıf harfi olan (وَ) dan sonra gelen isim ma’tûftur. Kendinden önceki harf-i cerin hükmü atıf vâvıyla (النَّهاَرِ) kelimesini de esre yapmıştır. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
6- وَالْعَصْرِ . إِنَّ الْإِنْساَنَ لَفِي خُسْرٍ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (103/ASR, 1-2) Zamana (ya da ikindi vaktine) yemin olsun ki, hakikaten insan ziyandadır . | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
وَ |
…a yemin olsun ki, (وَ Yemin ifade ettiği takdirde kasem vâvıdır ve kendinden sonraki ismi esre yapar. Yemin ifade etmediği takdirde “ve” anlamındadır. Atıf vâvından sonraki isim de esreli olabildiği için (ör. وَالنَّهاَرِ) yemin vâvını diğerlerinden ayıran esre değil, yemin anlamıdır. Kasem (yemin) harfi olan vavdan sonra gelen isim daima mecrûrdur.) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
إِنَّ |
gerçekten, hakikaten.
İsmin önüne gelir ve sonunu üstün yapar. Sonuna mebni muttasıl zamirler birleşebilir: إِنَّهُ (gerçekten o), إِنَّهُماَ (gerçekten o ikisi), إِنَّهُمْ (gerçekten onlar)… |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
لَ |
te’kîd lâmı, manayı pekiştirmeye yarar, harekeye tesiri yoktur | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
اَلْخُسْرُ |
zarar, ziyan | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
7- قاَلُوا طاَئِرُكُمْ مَعَكُمْ … |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (36/YÂSÎN, 19) (Elçiler şöyle) dediler: Sizin uğursuzluğunuz sizinle beraberdir. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
طاَئِرٌ |
uğursuzluk |
قاَلَ (قاَلَ – قاَلاَ – قاَلُوا \ قاَلَتْ – قاَلَتاَ ..) |
dedi, söyledi | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (قاَلَ) den sonra iki nokta üst üste (:) varmış gibi kabul edilir ve ondan sonra gelen ibareye mekûlü’l-kavl denip yeni bir cümle olarak işlem görür. Örneğin burada (طاَئِرُكُمْ) mef’ûl ya da fâil değil mübtedâdır, (مَعَكُمْ) de haberdir. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
8- وَماَ أَنْزَلْناَ عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّماَءِ … |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (36/YÂSÎN, 28) Biz ondan sonra onun kavminin üzerine gökten bir ordu indirmedik. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
أَنْزَلَ |
indirdi |
مِنْ بَعْدِهِ |
ondan sonra | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
جُنْدٌ |
ordu |
قَوْمٌ |
kavim, topluluk, millet | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
9- إِناَّ جَعَلْناَ فِي أَعْناَقِهِمْ أَغْلاَلاً فَهِيَ إِلَى الْأَذْقاَنِ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (36/YÂSÎN, 8) Biz onların boyunlarında bağlar yaptık ve o (halka)lar çeneleri(n)e (kadar dayanmaktadır). | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
إِناَّ |
gerçekten biz |
جَعَلَ |
kıldı, yaptı, yarattı | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
اَلْأَعْناَقُ |
boyunlar |
اَلْأَذْقاَنُ |
çeneler | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
اَلْأَغْلاَلُ |
halkalar, bağlar |
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
10- خَلَقَ الْإِنْساَنَ مِنْ صَلْصاَلٍ كَالْفَخاَّرِ وَ خَلَقَ الْجاَنَّ مِنْ ماَرِجٍ مِنْ ناَرٍ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (55/RAHMÂN, 14, 15) İnsanı (başlangıçta) pişmiş çamur gibi bir kuru çamurdan yarattı ve cinleri ateşten dumansız bir alevden yarattı. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
صَلْصاَلٌ |
(kuruluğundan dolayı kendisine vurulduğunda ses çıkaran) kuru çamur | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
كَ |
gibi (harf-i cer) |
الْماَرِجُ |
parlak alev, dumansız alev | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
اَلْفَخاَّرُ |
pişmiş çamur; tuğla ve kiremit cinsinden bir madde |
اَلْجاَنُّ |
cinler | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
11- خَلَقْتَنِي مِنْ ناَرٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (7/A’RÂF, 12) (Şeytan Allah’a şöyle dedi:) Beni ateşten yarattın onu çamurdan yarattın… | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
اَلطِّينُ |
çamur |
خَلَقَ |
yarattı | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
12- … عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماَءَ كُلَّهاَ ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ … |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (2/BAKARA, 31) (Allah) Adem’e bütün isimleri öğretti sonra onları meleklere gösterdi.. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
عَلَّمَ |
öğretti |
الْأَسْماَءُ |
isimler | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
كُلَّهاَ |
bütün, her (mübteda vs. olmayıp burada olduğu gibi te’kit yani pekiştirme görevi yaptığı zaman kendinden önceki ismin harekesine tâbi olur. Sonundaki zamir kendinden önceki isme aittir.) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ثُمَّ |
sonra |
الْمَلاَئِكَةُ |
melekler |
عَرَضَ |
gösterdi, arzetti | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
13-… ياَ آدَمُ إِنَّ هَذاَ عَدُوٌّ لَكَ وَلِزَوْجِكَ … |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (20/TÂHÂ, 117) (Allah Adem’e şöyle dedi:) Ey Adem! Muhakkak ki bu (şeytan) senin ve eşinin düşmanıdır. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
عَدُوٌّ |
düşman |
هَذاَ |
bu |
اَلزَّوْجُ |
eş, zevc | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
14- وَ قاَسَمَهُماَ إِنِّي لَكُماَ لَمِنَ الناَّصِحِينَ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (7/A’RÂF, 21) Ve (şeytan) o ikisine “Gerçekten ben ikiniz için nasihat edenlerdenim” diye yemin etti. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
قاَسَمَ |
(Mâzî fiil) yemin etti |
اَلناَّصِحُ |
nasihat eden, öğüt veren | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
اَلناَّصِحِينَ |
nasihat edenler, öğüt verenler | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
إِنِّي |
gerçekten ben (إِنَّ) ye mütekellim yâ’sı birleşince (إِنِّي) olur. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
15- قاَلاَ رَبَّناَ ظَلَمْناَ أَنْفُسَناَ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (7/A’RÂF, 23) (Adem ile eşi) dediler ki: “Ey Rabbimiz! Biz kendimize zulmettik”. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ظَلَمَ |
zulmetti, haksızlık etti |
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
اَلنَّفْسُ ج اَلْأَنْفُسُ |
zat, şahıs, kendi. (ج) işareti kelimenin cemisine (çoğuluna) işaret eder. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
16- قاَلَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ رِجْسٌ وَ غَضَبٌ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (7/A’RÂF, 71) (Hûd) dedi ki: “Üzerinize Rabbinizden bir azab ve öfke vaki oldu”. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
وَقَعَ |
vâki oldu, ortaya çıktı, ait oldu /düştü | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
رِجْسٌ |
azab, ceza, (hissi olsun , manevi olsun, umûmî manada) pislik | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
غَضَبٌ |
kızmak, hiddet göstermek, öfkelenmek (Allah hakkında: rıza göstermemek, cezalandırmak istemek) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
17- قَدْ جاَءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ… |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (7/A’RÂF, 73) Size Rabbinizden açık bir delil gelmiştir. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
بَيِّنَةٌ |
açık, apaçık delil |
جاَءَ |
geldi | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
18- وَماَ وَجَدْناَ لِأَكْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ… |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (7/A’RÂF, 102) Onların çoğunda sözünde durmadan (birşey) bulmadık. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
وَجَدَ |
buldu, rastladı, karşılaştı |
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
أَكْثَرُ |
ekseriyet, çoğunluk |
عَهْدٌ |
ahd, anlaşma, sözünde durmak | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
19- وَ لَقَدْ ذَرَأْناَ لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْاِنْسِ. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| (7/A’RÂF, 179) And olsun ki, cinlerden ve insanlardan bir çoğunu cehennem için yarattık. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
ذَرَأَ |
yarattı, yoktan var edip etrafa dağıtarak çoğalttı. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
لِجَهَنَّمَ |
Cehennem için. (جَهَنَّمَ) kelimesi gayr-i munsariftir (yani esre ve tenvin almayan, sonuna esre yerine fetha alan kelimelerden biridir). | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ek anlatım: İsim cümlesi / Mübteda – Haber
Cümle iki çeşittir: İsim cümlesi ve fiil cümlesi. Türkçede cümle çeşidini belirlemek için yüklemine bakarız. Yüklem isim ise isim cümlesi; yüklem fiil ise fiil cümlesi olur. Mesela: “Ahmet sınıfa girdi.” cümlesinde yüklem “girdi” kelimesidir ve bu bir fiildir. Bu sebeple, “Ahmet sınıfa girdi.” cümlesi bir fiil cümlesidir. “Bugün hava güzel.” cümlesinde ise yüklem olan “güzel” kelimesi isimdir. Bu sebeple, “Bugün hava güzel.” cümlesi bir isim cümlesi olmuş olur.
Arapçada ise cümlenin isim cümlesi mi yoksa fiil cümlesi mi olduğunu anlamak için cümlenin ilk kelimesine bakılır. İlk kelimesi fiil ise fiil cümlesi olur. Eğer ilk kelimesi isim cinsinden bir kelime olursa isim cümlesi olur. Başka bir deyişle, isimle başlayan cümlelere isim cümlesi, fiil ile başlayan cümlelere de fiil cümlesi denir:
Mesela: دَخَلَ أَحْمَدُ الصَّفَّ “Ahmed sınıfa girdi.” cümlesinde ilk kelime olan دَخَلَ fiildir. Bu sebeple bu cümle fiil cümlesi olarak kabul edilir. “Ali çalışkandır” manasındaki عَلِىٌّ مُجْتَهِدٌ cümlesinde ise ilk kelime عَلِىٌّ dur ve bu bir isimdir. Dolayısıyla bu cümle de bir isim cümlesi olur.
İsim cümlesinin 2 temel ögesi vardır: Mübteda ve haber. Mübteda, cümlenin öznesidir. Genellikle isim cümlesinin başında bulunur ve ref durumunda gelir. Haber ise cümlenin yüklemidir ve mübtedadan sonra gelir. Haber, mübteda hakkında bilgi veren ögedir.
Haberin özelliklerini maddeler halinde görelim
1- Haber tek bir kelime olarak, harf-i cerin mecruru bulunan bir isim olarak ve zarf olarak gelebileceği gibi cümle olarak da gelebilir.
2- Haber, mübteda gibi ref durumunda gelir. Ancak harf-i cerli isim, zarf ve cümle olarak geldiğinde ref alameti açıkça görülmez. Ref alametini açıkça göremediğimiz için, “yer itibariyle merfu” anlamında “mahallen merfu” ifadesini kullanırız.
3- Mübteda gayr-i âkıl cem’i olduğunda, yani akıl sahibi olmayan varlıkların cemisi olduğunda haber müfred-müennes olarak gelir.
4- Haberin cümledeki yeri de şöyledir: Haber tek bir kelime olduğunda şu kaideler geçerlidir:
A- Mübteda önce, haber sonra gelir.
B- Mübteda marife, haber nekra olur.
C- Haber mübtedaya cinsiyet, sayı ve irab açısından uyar.
5- Haber, harf-i cerin mecruru olan bir isim veya zarf olduğunda haber mübtedadan önce gelebilir. Bu durumda mübteda nekra olur. Cümle Türkçeye, “Bir yerde bir kimse veya bir şey var.” şeklinde tercüme edilir.
6- Haber bir fiil cümlesi olabilir. Bu durumda mübteda mutlaka başta gelir ve marife olur. Haber konumunda olan fiil ise cinsiyet ve sayı bakımından mübtedaya uyar.
7- Haber isim cümlesi olarak da gelebilir.
- İsim cümlesinin öğelerine ne ad verilir?İsim cümlesi mübtedâ ve haberden oluşur; fiil-fâil-mef'ûl fiil cümlesinin öğeleridir.
- أَحْمَدُ مُدَرِّسٌ (Ahmet öğretmendir) cümlesinde mübtedâ hangisidir?Hakkında hüküm verilen أَحْمَدُ mübtedâdır; özel isim olduğu için اَلْ almadan marifedir. مُدَرِّسٌ haberdir.
- اَلْقَلَمُ جَيِّدٌ (Kalem iyidir) cümlesinde mübtedâ ve haberin son harekesi nedir?Mübtedâ ve haber merfûdur: اَلْقَلَمُ ötreli, جَيِّدٌ ötre tenvinlidir.
- Türkçe tercümede '-dir, -dır' eki cümlenin hangi öğesine verilir?Haber, kendisiyle hüküm verilen parçadır; 'Küllü dırdırın haber' sözü bunu anlatır.
- Dersteki örneklerde mübtedâ ve haber genellikle nasıl gelir?اَلْقَلَمُ جَيِّدٌ örneğinde olduğu gibi mübtedâ genellikle marife (اَلْ'li isim, özel isim, zamir), haber nekre olur.
- ‘Resim çirkindir.’ اَلصُّورَةُ … boşluğa hangisi gelir?Mübtedâ müennes olduğundan haber de ة ile müennes olur; haber nekre ve merfûdur.
- ‘Öğretmenler yoktur (gâibtir).’ اَلْمُدَرِّسُونَ … boşluğa hangisi gelir?Mübtedâ cemi müzekker olduğundan haber de cemi olur ve merfû hâlde ـُونَ alır.
- ‘Kitaplar çoktur.’ اَلْكُتُبُ … boşluğa hangisi gelir?Cansız varlıkların çoğulu tek bir müennes hükmündedir; haber müfred müennes ve merfû (كَثِيرَةٌ) gelir.
- ‘O Fâtıma'dır.’ cümlesinin doğru yazılışı hangisidir?فَاطِمَةُ gayr-i munsarif özel isimdir; haber olunca tenvin almaz, yalnız ötre alır.
- حَقِيبَتُهُ تَحْتَ السَّيَّارَةِ (Çantası arabanın altındadır) cümlesinde haber ne türdendir?تَحْتَ zarfı ile yanındaki kelimeden oluşan parça tam bir cümle değildir; şibh-i cümle (zarf) olan haberdir.
- Hangi cümlede işaret isminden hemen sonra gelen kelime haberdir?İşaret isminden sonra nekre gelirse işaret ismi mübtedâ, nekre haber olur (Bu öğrencidir). Marife gelirse haber daha sonra gelir: نَشِيطٌ, مُنَظَّمَةٌ, لَهُ.
- كَيْفَ أَنْتَ؟ (Nasılsın?) cümlesinde haber hangisidir?Başta gelen soru edatları genellikle haberdir ve başa geçmeleri zorunludur; sonra gelen أَنْتَ mübtedâdır.
- Hangi cümlede mübtedâ ile haber arasında müzekkerlik-müenneslik ve sayı uyumu aranmaz?Haber şibh-i cümle (câr-mecrûr) olduğunda uyum aranmaz; müfred haberde cinsiyet ve sayı uyumu gerekir.
- اَلْوَلَدُ رَكِبَ الْحِصَانَ (Çocuk ata bindi) cümlesi hangi tür cümledir; öğeleri nelerdir?Cevabı önce aklından söyle, sonra kontrol et.Cevap: İsim cümlesi: اَلْوَلَدُ mübtedâ, رَكِبَ الْحِصَانَ haber (cümle olan haber, fiil cümlesi).İsimle başladığı için isim cümlesidir; öğeleri fiil-fâil değil mübtedâ-haber diye söylenir.Bildin mi?
- وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْأُولَى (Duhâ 4) ayetinde mübtedâ ve haber hangileridir?Baştaki لَ ibtidâ (te'kîd) lâmıdır; اَلْآخِرَةُ mübtedâ, خَيْرٌ haberdir. لَكَ ve مِنَ الْأُولَى habere bağlı câr-mecrûrlardır.