ÇEŞİT BİLDİREN MEFULU MUTLAK

ÇEŞİT BİLDİREN MEFULU MUTLAK

 

Arapça’da mefulu mutlak, cümlenin başında kullanılan fiilin mastarının, cümle sonunda üstünlü olarak kullanılmasıyla elde edilir.

Davrandı, muamele etti                (mazi fiil) Âmele عَامَلَ
Davranıyor, muamele ediyor      (muzari fiil) Yuâmilu يُعَامِلُ
Davranmak, muamele etmek        (mastar) Muâmele مُعَامَلَة

Mastar, kendisinden sonra gelen bir isimle tamlama yapılarak kullanılırsa, “çeşit, tür, nevi” bildirir.

Aşağıdaki cümlede “  معاملة  muamele” mastarı, “  خادمة hizmetçi ” ismiyle tamlama oluşturmuştur:

Hizmetçi   muamelesi

       İsim                         Mastar

ÇEŞİT BİLDİREN MEFULU MUTLAKA ÖRNEK:

 

 

  وَ كَانَتْ  تُعَامِلُهَا  الْأُمُّ  مُعَامَلَةَ  الْخَادِمَةِ
Ve kânet tuâmiluha’l-umm muâmelete’l-hâdime.
(Üvey ) annesi, ona hizmetçi muamelesi yapıyor idi.

(Ona hizmetçi gibi davranıyordu)

İdi                                             (bayan) Kânet كَانَتْ
Ona davranıyor,

ona … muamelesi yapıyor         (bayan)

Tuâmiluhâ تُعَامِلُهَا
Anne El-umm الْأُمُّ
Davranış, muamele Muâmele مُعَامَلَة
Bayan hizmetçi El-hâdime الْخَادِمَة

Davranışın ne çeşit bir davranış olduğu (مُعَامَلَةَ  الْخَادِمَةِ hizmetçi muamelesi)  tamlamasıyla açıklanmaktadır.

HAZIRLAYAN ENİSE SEMA GONCA