Ahlak – Darimi

 

22.BÂB—UYLUĞUN.AVRET OLDUĞU
HAKKINDA

 

2653. Bize el-Hakem ibnu’l-Mübarek haber verip (dedi ki),
bize Malik, Ebu’n-Nadr’dan, (O) Zur’a Abdirrahman’dan, (O da) babasından -ki O,
Suffa Ashabmdandı-, (naklen) haber verdi ki, O şöyle demiş: (Birgün) Rasulullah
(Sallallahu Aleyhi ve Sel-lem), benim uyluğum açık iken yanımıza oturmuştu.
Bana; “Üzerini ört! Uyluğun avret olduğunu bilmiyor musun?”
buyurmuştu.

 

2654. Bize Ya’lâ haber verip (dedi ki), bize el-A’meş,
Amr b. Murre’den, (O da) Salim b. Ebi’l-Ca’d’dan (naklen) rivayet etti ki, O
şöyle demiş: Hınıs ahalisinden bazı kadınlar, kendisinden fetva sormak üzere
Hz. Aişe’nin huzuruna girmişler de O; “belki siz, hamamlara giren
kadınlardansınız?” demiş. Onlar; “evet” demişler. O zaman Hz.
Aişe (Radıyallahu Anka) şöyle demiş: Ben Rasulullah’ı (Sal-lallahu Aleyhi ve
Sellem) şöyle buyururken işitmiştim: “Elbisesini kocasının evinden başka
yerde çıkaran hiçbir kadın yoktur ki, kendisi ile Allah Azze ve Cehle
arasındaki (haya perdesini) yırtmış olmasın!”

 

2655. Ebu Muhammed (ed-Dârimî) dedi ki: Bize Ubey-dullah,
İsrail’den, (O) Mansur’dan, (O) Salim’den, (O) Ebu’l-Melih’ten, (O da) Hz.
Aişe’den (naklen) bunu, (yani bir önceki) hadisi haber verdi.

 

24.BÂB—BİRİNİZ, (DİN) KARDEŞİNİ
OTURMAKTA OLDUĞU YERİNDEN ASLA KALDIRMASIN!

 

2656. Bize Müsedded haber verip (dedi ki), bize Bişr
ibnu’l-Mufaddal rivayet edip (dedi ki), bize Ubeydullah, NafTden, (O da) İbn
Ömer’den (naklen rivayet etti ki, O şöyle demiş: Ra-sulullah (Sallallahu Aleyhi
ve Sellem) şöyle buyurdu: “-Kişi ayağa kaldırıp -yani (din) kardeşini
oturmakta olduğu yerinden (ayağa kaldırıp)- yerine kendisi oturmaz! Fakat siz yer
açın -veya “siz açılın”

 

2657. Bize Ahmed b. Abdillah rivayet edip (dedi ki), bize
Zü-heyr rivayet edip (dedi ki), bize Süheyl, babasından, (O da) Ebu Hüreyre’den
(naklen) rivayet etti ki, O şöyle dedi: Ra-sulullah (Sallallahu Aleyhi ve
Sellem) şöyle buyurdu: “-Biriniz -veya “bir adam”-, oturmakta
olduğu yerinden kalkıp da sonra oraya geri döndüğünde, o oraya (oturmaya
başkalarından) daha fazla hak sahibidir. “

 

2658. Bize Ebu’l-Velid et-Tayâlisî haber verip (dedi ki),
bize Şu’be rivayet edip (dedi ki), bize Ebu İshak, el-Bera’dan (naklen) rivayet
etti ki, Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (birgün) en-sardan, (yolda)
oturmakta olan bazı insanlara rastladı da şöyle buyurdu: “Eğer (bu yolda
oturma işini bir zaruretten dolayı mutlaka) yapacaksanız, o halde (soranlara)
yol gösterin, selâmı yayın ve haksızlığa uğrayana yardım edin!” Şu’be
demiş ki, bu hadisi Ebu İshak, el-Berâ’dan işitmemiş tir.

 

27.BAB—AYAK AYAK ÜSTÜNE ATMAK
HAKKINDA

 

2659. Bize Muhammed b. Ahmed b. Ebi Halef haber verip
(dedi ki), bize Süfyan rivayet edip dedi ki, ben ez-Zühri’yi, Abbâd b.
Temim’den, (O da) amcasından (naklen) rivayet ederken işittim ki, O şöyle
demiş: Ben Rasulullah’ı (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Mescid’de ayak ayak
üstüne atmış olarak sırtüstü yatarken görmüştüm.

 

28. BAB—İKİ KİŞİ ARKADAŞLARININ
YANINDA FISILDAŞMAZ

 

2660. Bize Ubeydullah b. Musa, el-A’meş’ten, (O) Ebu
Vail’den, (O da) Abdullah’tan (naklen) haber verdi ki, O şöyle demiş:
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: “Üç kişi
olduğunuzda iki kişi arkadaşlarının yanında fısıldaşmaz! Çünkü bu,

onu üzer. “

 

29. BAB—OTURMA YERİNDE (MEYDANA
GELEBİLECEK

 

2661. Bize Ya’lâ b. Ubeyd rivayet edip (dedi ki), bize
Haccac -ki O, İbn Dinar’dır-, Ebu Hâşim’den, (O) Rufey’den, (O)
Ebu’l-Âliye’den, (O da) Ebu Berze el-Eslemi’den (naklen) rivayet etti ki, O
şöyle demiş: Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), (ömrümün) sonları
geldiğinde bir meclise oturup da sonra (oradan) kalkmak istediği zaman şöyle
derdi: “Seni teşbih ve tenzih ederim Allah’ım ve sana, hamdınla
hamdederim. Şahidlik ederim ki, senden başka hiçbir ilâh yoktur! Senden bağış
dilerim ve sana tevbe ederim!” Bunun üzerine (Sahabe-i Kiram); “yâ
Rasulullah, doğrusu sen şimdi bir söz söylüyorsun. Bunu eskiden
söylemezdin?” demişlerdi de, O şöyle buyurmuştu: “Bu, oturma
yerlerinde meydana gelen (boş söz ve işlerin) keffâretidir!”

 

30.BAB—KİŞİ AKSIRDIĞI ZAMAN NE
DER?

 

2662. Bize Saîd b. Amir, Şu’be’den, (O) Muhammed b.
Ab-dirrahman b. Ebi Leyla’dan, (O) kardeşi İsa’dan, (O) babası Abdurrahman b.
Ebi Leyla’dan, (O) Ebu Eyyub el-Ensari’den, (O da) Hz. Peygamber’den
(Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (naklen) haber verdi ki, O şöyle buyurdu:
“Aksıran kimse, “her durumda Allah’a hamdolsun” der. Ona
hayar-dua edecek olan kimse ise; “Allah sana merhamet etsin” der. O
da ona; “Allah seni doğru yola iletsin ve durumunuzu düzeltsin”
şeklinde karşılık verir.”

 

31.BÂB—(AKSIRAN KİMSE) ALLAH’A
HAMDETMEDİĞİNDE, (YANINDAKİ) ONA HAYIR-DUA’DA BULUNMAZ

 

2663. Bize Ahmed b. Abdillah haber verip (dedi ki), bize
Zü-heyr, Süleyman’dan, (O da) Enes’ten (naklen) haber verdi ki, O şöyle demiş:
İki adam Hz. Peygamber’in (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) yanında aksırmıştı da
O, onların birine hayır-dua etmiş, diğerine hayır-duada bulunmamıştı. -Veya
“İki adam Hz. Peygamber’in (Sal-îallahu Aleyhi ve Sellem) yanında aksırmış
ve O, onların birine hayır dua etmiş, diğerine hayır dua etmemişti de O’na
şöyle denilmişti”-. Bunun üzerine O’na; “yâ Rasulullah, buna
hayır-dua ettin, ama buna etmedin, (bunun hikmeti nedir)?” denilmiş, O da
şöyle buyurmuştu: “Çünkü bu Allah’a hamdetti, bu ise Allah’a
hamdetmedi!” Abdullah  (ed-Dârimî)  dedi  ki:  
“(Bu  hadisin  senedindeki)   Süleyman, Teym
kabilesine mensup olandır.”

 

32.BÂB—AKSIRAN KİMSEYE KAÇ DEFA
HAYIR-DUA EDİLİR?

 

2664. Bize Ebu’l-Velid haber verip (dedi ki,) bize İkrime
-ki O, İbn Ammar’dır-, rivayet edip dedi ki, bana İyas b. Seleme rivayet edip
dedi ki, bana babam rivayet edip dedi ki; bir adam Hz. Peygamber’in (Sallallahu
Aleyhi ve Sellem) yanında aksırdı, O da; “Allah sana merhamet etsin!”
buyurdu. Sonra (adam) bir daha ak-sırdı. O zaman; “Bu adam nezle
olmuş!” buyurdu.

 

33.BÂB—RESİMLERİN YASAKLANMASI
HAKKINDA

 

2665. Bize Saîd b. Âmir, Şu’be’den, (O) Abdurrahman
ibnu’l-K a sı m’dan, (O da) babasından (naklen) haber verdi ki, O şöyle demiş:
Hz. Aişe dedi ki; “Bizim, üzerinde resimler bulunan bir kumaşımız vardı.
Ben onu, namaz kıhyorken Hz. Peygamber’in (Sal-lallahu Aleyhi ve Sellem) önüne
koymuştum da, O beni menetmişti.” -Veya (Hz. Aişe); “….O bundan
hoşlanmamıştı” dedi.- (Hz. Aişe, sözünün devamında) şöyle dedi: “Ben
de onu birkaç yastık yapmıştım!”

 

 

34.BAB—MELEKLER, İÇİNDE RESİM
BULUNAN HİÇBİR EVE GİRMEZLER

 

2666. Bize Ebu’n-Nu’man haber verip (dedi ki), bize
Ab-dulvahid b. Ziyad rivayet edip (dedi ki), bize Umâre ibnu’l-Ka’ka’ rivayet
edip (dedi ki), bize el-Hârisu’1-Ukli, Ebu Zur’a b. Amr b. Cerir’den, (O)
Abdullah b. Nuceyy’den, (O da) Hz. Ali’den (naklen) rivayet etti ki, Hz.
Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Selhm) şöyle buyurdu: “Muhakkak ki;
melekler, içinde ne köpek bulunan, ne resim bulunan, ne de cünüb kimse bulunan
hiçbir eve girmezler.”

 

35.BAB—KİŞİNİN BAKMAKLA YÜKÜMLÜ
OLDUĞU KİMSELERE HARCAMA YAPMASI HAKKINDA

 

2667. Bize Ebu’l-Velid rivayet edip (dedi ki), bize Şu’be
rivayet edip dedi ki, Adiyy b. Sabit bana haber verip dedi ki, ben Abdullah b.
Yezid’i, Ebu Mes’ud el-Bedri’den, (O da) Hz. Peygamber’den (Sallallahu Aleyhi
ve Sellem) (naklen) rivayet ederken işittim ki, O şöyle buyurmuş:
“Müslüman, ailesine sevabını Allah’tan umarak bir harcama yaptığında, bu onun
için sadaka olur.”

 

36. BAB—HAYVANA ÜÇ KİŞİNİN
BİNMESİ HAKKINDA

 

2668. Bize Ebu’n-Nu’man haber verip (dedi ki), bize Sabit
b. YYezid rivayet edip dedi ki, bize Asım el-Ahvel, Muverrik’ten, O da)
Abdullah b. Ca’fer’den (naklen) rivayet etti ki, O şöyle demiş: Rasulullah
(Sallallahu Aleyhi ve Sellem) (bir seferden) döndüğünde benimle Hasan -yahut
Hüseyin; (Muverrik demiş ki, zannediyorum O, “Hasan” demişti)-,
tarafından karşılanırdı da, (bineğinin üzerinde) beni önüne, Hasan’ı arkasına
kor ve biz, Hz. Peygamberin (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) binmiş olduğu
hayvanın üzerinde Medine’ye gelirdik.

 

 

 

37. BAB—HAYVANIN SAHİBİNİN,
HAYVANIN ÖN TARAFINA BİNMEYE DAHA LÂYIK OLDUĞU HAKKINDA

 

2669. Bize Saîd b. Süleyman, İshak b. Yahya b. Talha’dan,
(O) el-Müseyyeb ile Ma’bed b. Halid’den, (onlar da) Abdullah b. Yezid
el-Hatmi’den -ki O, Kûfe’de vali idi-, (naklen) haber verdi ki, O şöyle dedi:
Biz Kays b. Sa’d b. Ubâde’nin yanına, evine gitmiştik. Derken müezzin ezan
okumuştu. Biz Kays’a; “kalk da bize namaz kıldır” demiştik de O;
“ben, başlarında emir (vali) olmadığım bir topluluğa namaz kıldıracak
değilim” karşılığım vermişti. Bunun üzerine, (faziletçe) O’ndan aşağı
olmayan, Abdullah b. Hanzala İbni’l-Gâsil isimli bir adam demişti ki,
Rasulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: “Kişi hayvanının
ön tarafına binmeye, yaygısının baş tarafına oturmaya ve evinde imamlık yapmaya
(başkalarından) daha lâyıktır.” Kays b. Sa’d da o zaman bir azadlısına;
“ey falan, kalk da bunlara namaz kıldır” demişti.